Intratympanale injectie met cortison

Bij een intratympanale injectie wordt een geneesmiddel – doorgaans een cortisonpreparaat (corticosteroïd) – met een dunne naald door het trommelvlies in het middenoor gespoten. Van daaruit kan het op het binnenoor inwerken. De procedure wordt vooral overwogen wanneer het innemen van cortison in tabletvorm niet voldoende is, niet gewenst of niet mogelijk is.

Wanneer de injectie wordt toegepast

De methode wordt vooral toegepast bij plotseling perceptief gehoorverlies zonder aanwijsbare oorzaak en bij de ziekte van Ménière. Een plotselinge afname van het gehoor geldt als een KNO-spoedgeval en moet tijdig worden onderzocht. Of een intratympanale injectie in de eigen situatie zinvol is, hangt af van de bevindingen en de medische voorgeschiedenis en wordt vooraf besproken.

Verloop

De injectie vindt doorgaans poliklinisch plaats. De patiënt ligt met het behandelde oor naar boven. De prikplaats in het trommelvlies kan vooraf worden verdoofd, bijvoorbeeld met een verdovende druppel. Na de injectie blijft het geneesmiddel enige tijd in het middenoor; daarvoor wordt de behandelde zijde enkele minuten stilgehouden. Afhankelijk van de bevindingen zijn meerdere sessies met tussenpozen mogelijk.

Mogelijke klachten en risico’s

Tijdens en na de ingreep kunnen kortdurende pijn, een drukgevoel, tijdelijk oorsuizen of een tijdelijke schommeling in het gehoor optreden. Zoals bij elke ingreep door het trommelvlies kan de prikplaats langer open blijven of kan er een ontsteking ontstaan. De bevindingen en de mogelijke gevolgen worden vóór de behandeling besproken.

Duiding van de werking

Het voordeel van deze methode is dat het geneesmiddel rechtstreeks bij het binnenoor terechtkomt en zich minder over de rest van het lichaam verspreidt dan bij inname van een tablet. Of en in welke mate het gehoor hierdoor verbetert, is in het individuele geval onzeker; overzichtsstudies komen tot verschillende resultaten. Een bepaald effect kan daarom niet worden gegarandeerd.