Mondholte- en keelkanker

Diagnose

De diagnose van mond- en keelkanker wordt gesteld door een combinatie van verschillende onderzoeken. Daartoe behoren lichamelijk onderzoek, beeldvormende technieken zoals CT (computertomografie) en MRI (magnetische resonantiebeeldvorming), en weefselafname in de vorm van een biopsie. Met deze diagnostische methoden kunnen de precieze plaats, het stadium en de uitbreiding van de kanker worden vastgesteld.

Redenen voor een behandeling

Redenen voor een operatie bij mondholtekanker liggen vaak in de noodzaak om de tumor te verwijderen en het omliggende gezonde weefsel te beschermen. Afhankelijk van de locatie en het stadium van de kanker kan hiervoor een gedeeltelijke resectie of een uitgebreidere operatie nodig zijn. De precieze operatieve aanpak hangt af van individuele factoren en wordt op basis daarvan door het multidisciplinaire medische team bepaald.

Behandelmogelijkheden

Operatie:

Locatie en omvang van de tumor: De operatie om mondholtekanker te verwijderen vindt plaats onder algehele narcose en varieert afhankelijk van de locatie en omvang van de tumor.

Multidisciplinaire chirurgische ingreep: Een multidisciplinair team voert de ingreep uit, waarbij laserchirurgie, tumorexcisie of in gevorderde gevallen een radicale operatie met reconstructieve ingrepen noodzakelijk kunnen zijn.

Focus: De focus ligt op de volledige verwijdering van de tumor en tegelijkertijd op het behoud van de functionaliteit van de mondholte.

Lymfekliermetastasen: Bij metastasen in de halslymfeklieren wordt tegelijk met de verwijdering van de tumor een halsklierdissectie uitgevoerd, waarbij erop wordt gelet dat zenuwen en bloedvaten worden gespaard.

Alternatieve behandelingsopties: In sommige gevallen kan bestraling met of zonder chemotherapie als alternatief voor een operatie worden overwogen.

Na de ingreep

Postoperatieve fase: de postoperatieve fase omvat bewaking, wondverzorging en revalidatie.

Instructies voor de nazorg: De patiënten krijgen instructies voor de nazorg, inclusief eventuele radiotherapie of chemotherapie.

Regelmatige controleonderzoeken: regelmatige controleonderzoeken zijn essentieel om het genezingsproces te bewaken en eventuele recidieven vroegtijdig te herkennen.

Individuele behandelplanning: de individuele behandelplanning vindt plaats in nauw overleg met het behandelende artsenteam, om de best mogelijke behandeling voor de patiënt te waarborgen.