Neusbloeding

Diagnose

Een bloedneus (epistaxis) behoort tot de meest voorkomende spoedgevallen in de KNO-praktijk. Meestal is de bloeding afkomstig uit het voorste deel van het neustussenschot, waar meerdere fijne bloedvaatjes zeer oppervlakkig liggen. Nadat de bloeding is gestelpt, wordt de neus endoscopisch onderzocht om de bloedingsbron op te sporen; bloedonderzoek kan een stollingsstoornis aan het licht brengen, een bloeddrukmeting een bevorderende factor.

Symptomen

Kenmerkend is helder bloed dat aan de voorkant uit één neusgat komt, vaak na snuiten, wrijven of bij droog slijmvlies. Als het bloed vooral achter in de keel loopt, aan beide kanten optreedt of ondanks rustig dichtdrukken langer dan ongeveer een halfuur aanhoudt, kan er sprake zijn van een ernstigere bloeding achter in de neus. Duizeligheid, bleekheid en misselijkheid bij een hevige bloeding zijn redenen om onmiddellijk naar een ziekenhuis te gaan.

Oorzaken

Neusbloedingen ontstaan meestal door irritatie of beschadiging van het slijmvlies: door neuspeuteren, krachtig snuiten, droge verwarmingslucht, verkoudheden, allergische ontstekingen of langdurig gebruik van neussprays. Een aanhoudend verhoogde bloeddruk, medicijnen die de bloedstolling remmen, aangeboren stollingsstoornissen en veranderingen aan de bloedvaten werken dit in de hand. Bij eenzijdige, onaangenaam ruikende afscheiding wordt ook aan een vreemd voorwerp gedacht.

Behandelmogelijkheden

In eerste instantie volstaan eenvoudige hulpmaatregelen: rechtop zitten, het hoofd licht voorover houden en de onderste twee derde van de neus gedurende minstens tien minuten rustig dichtknijpen. Als de bloedingsbron voor in de neus wordt gevonden, wordt deze doorgaans gecoaguleerd – met elektrische stroom (elektrocauter) of chemisch met een etsend middel, in beide gevallen na plaatselijke verdoving en na verwijdering van de bloedkorst. Als dat niet voldoende is, kunnen tampons, neusballonnen of een achterste neustamponnade worden overwogen; bij herhaalde bloedingen kan een bloedvat operatief worden afgesloten.

Na de coagulatie volgt een periode waarin u voorzichtig moet zijn: niet in de neus peuteren, niet krachtig snuiten, het slijmvlies vochtig houden en antistollingsmedicatie alleen na overleg voortzetten. Omdat de pas gesloten plek in de eerste dagen opnieuw kan bloeden, wordt deze gecontroleerd; bij herhaalde bloedingen worden de bloedstolling, de bloeddruk en de toestand in de neus opnieuw beoordeeld.