Screening op hoofd-halskanker

Symptomen

Er bestaat momenteel geen gevestigde screeningsmethode voor de vroege opsporing van hoofd-halskanker. De diagnose van deze vormen van kanker is vaak lastig en vereist complexe procedures. In de meeste gevallen worden strottenhoofd- en hypofarynxcarcinomen vastgesteld naar aanleiding van symptomen zoals heesheid of veranderingen van de stem.

Strottenhoofdkanker die zich bij de stembanden (glottis) vormt, kan vroegtijdig worden herkend aan heesheid of veranderingen van de stem. Personen die binnen twee weken veranderingen van de stem, met name heesheid, opmerken, moeten onmiddellijk een arts raadplegen.

Bij kankersoorten die buiten de stembanden ontstaan, treedt heesheid pas op in gevorderde stadia of wanneer de kanker zich naar de stembanden heeft uitgebreid. Andere symptomen die op hoofd-halskanker kunnen wijzen, zijn aanhoudende keelpijn, voortdurend hoesten, pijn bij het slikken, slikproblemen, oorpijn, ademhalingsproblemen, gewichtsverlies en de aanwezigheid van een knobbel of massa in de hals.

Het is belangrijk om te benadrukken dat veel van deze symptomen ook door andere aandoeningen kunnen worden veroorzaakt. Toch moet bij deze tekenen en symptomen een arts worden geraadpleegd om de precieze oorzaak vast te stellen en een passende behandeling te starten.

Diagnose

Anamnese en lichamelijk onderzoek: De arts verzamelt informatie over symptomen, risicofactoren, aandoeningen in de familie en andere medische aandoeningen. Een grondig lichamelijk onderzoek richt zich op het hoofd en de hals om tekenen van kanker of andere aandoeningen vast te stellen.

Panendoscopie: combinatie van laryngoscopie, oesofagoscopie en soms bronchoscopie. Maakt een uitgebreid onderzoek van het strottenhoofd en de hypofarynx, evenals van de slokdarm en de luchtpijp mogelijk.

Laboratoriumtests: Onderzoek van bloed, urine of andere stoffen om de algemene gezondheidstoestand te controleren. Dit zijn geen diagnostische tests voor strottenhoofd- of hypofarynxkanker, maar ze kunnen wel de algemene toestand voor verdere behandelingen beoordelen.

Beeldvormend onderzoek: Een röntgenfoto van de longen, een CT- of CAT-scan, magnetische-resonantiebeeldvorming (MRI) en positronemissietomografie (PET) kunnen worden uitgevoerd om de uitbreiding van de kanker te beoordelen.

Biopsie: Het afnemen van weefsel is de zekerste manier om kanker vast te stellen. Een endoscopische biopsie of een dunn naaldaspiratiebiopsie (FNA) kan worden uitgevoerd.

Het is belangrijk om vroegtijdig een arts te raadplegen voor een nauwkeurige diagnose en de best mogelijke behandeling.