Strona główna

Kopfzentrum Bielefeld

Przerost migdałka gardłowego

Laryngologia dziecięca
Kolorowy rysunek medyczny przekroju strzałkowego głowy dziecka z przerośniętą tkanką migdałka gardłowego w nosogardle
Rysunek przedstawiający endoskopowy widok nosogardła z obrzękniętą tkanką gruczołową migdałka gardłowego i bocznymi ujściami trąbek słuchowych

Rozpoznanie

Przerost migdałka gardłowego to powiększona tkanka limfatyczna w sklepieniu i na tylnej ścianie nosogardła, potocznie często nazywana „polipami” lub migdałkiem gardłowym. Oceny dokonuje się zazwyczaj za pomocą badania endoskopowego przez nos, w razie potrzeby uzupełnionego badaniem słuchu.

Objawy

Możliwe objawy to utrudnione oddychanie przez nos, oddychanie przez usta, chrapanie, mowa nosowa i nawracające infekcje. Wyrośla adenoidalne powodujące niedrożność mogą utrudniać wentylację ucha środkowego; możliwe są wysięk w jamie bębenkowej i pogorszenie słuchu.

Przyczyny

Tkanka migdałka gardłowego należy do pierścienia chłonnego gardła i w dzieciństwie może przejściowo się rozrastać. Infekcje i alergie mogą sprzyjać temu powiększeniu. U wielu dzieci tkanka ta zmniejsza się w późniejszym okresie dzieciństwa.

Możliwości leczenia

Przy niewielkich dolegliwościach początkowo podstawą postępowania jest obserwacja lekarska. W przypadku większych trudności w oddychaniu przez nos, nawracających infekcji, wysięku w uchu środkowym lub nasilonego chrapania można rozważyć operacyjne usunięcie migdałka gardłowego (adenotomię). Zabieg zazwyczaj przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym i można go połączyć z zapewnieniem wentylacji ucha środkowego. O tym, czy i kiedy zabieg jest zasadny, decyduje lekarz indywidualnie w każdym przypadku.