Dehiscencja kanału półkolistego górnego

Czym jest dehiscencja kanału półkolistego?

W przypadku dehiscencji kanału półkolistego górnego na krótkim odcinku brakuje kostnej pokrywy nad najwyżej położonym kanałem półkolistym. Dźwięki i wahania ciśnienia mogą wówczas docierać do ucha wewnętrznego nietypową drogą i wywoływać dolegliwości.

Rozpoznanie

Rozpoznanie ustala się na podstawie tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości części skalistej kości skroniowej oraz diagnostyki słuchu i równowagi, w szczególności badania przedsionkowych miogennych potencjałów wywołanych (VEMP).

Objawy

Możliwe są zawroty głowy o charakterze wirowania wywoływane dźwiękiem lub ciśnieniem, uczucie ucisku w uchu, zawroty głowy podczas parcia, nietypowo głośne słyszenie własnego głosu lub odgłosów ciała oraz pogorszenie słuchu w jednym uchu.

Możliwości leczenia

Przy niewielkich dolegliwościach podstawą postępowania są unikanie czynników wywołujących i obserwacja lekarska. Przy nasilonych objawach dostępne są metody operacyjne: odsłonięty kanał półkolisty można osłonić z dostępu przez ucho środkowe, na przykład przez pokrycie okienka okrągłego błoną, lub z dostępu przez środkowy dół czaszki, gdzie ubytek osłania się od góry. O wyborze odpowiedniego dostępu decyduje lekarz na podstawie tomografii komputerowej i wyników badań równowagi.