Guz kłębka ucha

Rozpoznanie

Guz kłębka (przyzwojak) ucha jest łagodnym, bardzo silnie unaczynionym guzem wywodzącym się z komórek splotu nerwowego w uchu środkowym. Jest widoczny za błoną bębenkową jako czerwonawy obszar pulsujący zgodnie z tętnem; podczas badania ucha pod mikroskopem może blednąć przy uwypuklaniu błony bębenkowej. Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny pokazują jego położenie i rozległość oraz pozwalają odróżnić go od większych zmian zajmujących przestrzeń u podstawy czaszki.

Objawy

Najczęstszą dolegliwością jest szum uszny zsynchronizowany z tętnem — szum w rytmie bicia serca — a następnie powoli postępujące pogorszenie słuchu. Później mogą dołączyć zawroty głowy, uczucie ucisku w uchu, osłabienie mięśni twarzy lub objawy zaburzenia funkcji nerwów w obrębie podstawy czaszki.

Przyczyny

Nowotwory te wywodzą się z komórek przyzwojowych, które w prawidłowych warunkach regulują funkcje organizmu, takie jak ciśnienie krwi i temperatura; jako przyczynę genetyczną opisano zmiany w genie SDHD. Pojawiają się najczęściej w późniejszym wieku i rosną powoli.

Możliwości leczenia

Ponieważ guzy te niemal nigdy nie są złośliwe i tylko rzadko dają przerzuty, niewielkie zmiany powodujące mało objawów bywają początkowo jedynie obserwowane. Leczeniem zapewniającym trwały efekt jest usunięcie pod mikroskopem, najczęściej przez przewód słuchowy lub z dostępu za uchem; większe zmiany rozrostowe w obrębie podstawy czaszki wymagają specjalistycznych metod. Alternatywnie, w przypadku zmian nieoperacyjnych lub pozostałości guza można rozważyć radioterapię.

Po zabiegu

Po usunięciu rana zazwyczaj goi się szybko; badania kontrolne słuchu pokazują, czy słuch został zachowany lub uległ poprawie. Rzadkie powikłania to perforacja błony bębenkowej lub osłabienie funkcji nerwu twarzowego. Ze względu na rzadko występujące nawroty zaleca się regularne badania kontrolne.