Laserowe poszerzenie krtani metodą Steinera przy obustronnym niedowładzie nerwów krtaniowych wstecznych

W przypadku obustronnego porażenia nerwów krtaniowych wstecznych oba fałdy głosowe są porażone i zwykle znajdują się blisko siebie w linii pośrodkowej. Głos jest przy tym często zaskakująco dobry, jednak oddychanie jest utrudnione – szczególnie podczas wysiłku. Laserowe poszerzenie krtani metodą Steinera zwiększa za pomocą lasera CO₂ otwór oddechowy w krtani, aby przez szparę głośni mogła ponownie przepływać wystarczająca ilość powietrza.

Cel zabiegu

Celem jest zapewnienie bezpiecznego oddychania na co dzień i podczas wysiłku – w miarę możliwości bez stałej rurki tracheostomijnej. W tym celu w kontrolowanym zakresie poszerza się tylną część szpary głośni, zwykle przez częściowe usunięcie chrząstki nalewkowatej (arytenoidektomię) lub celowane nacięcie w tylnej części fałdu głosowego. Zabieg wykonuje się endoskopowo przez usta, z użyciem mikroskopu operacyjnego, bez nacięcia na szyi.

Przebieg operacji

Operacja odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Za pomocą rurki krtaniowej (laryngoskopu) uwidacznia się wejście do krtani; laserem CO₂ stopniowo usuwa się tkankę w tylnej części fałdów głosowych. Zakres poszerzenia jest celowo ostrożnie dobierany, ponieważ każde zwiększenie otworu oddechowego może osłabić głos. Często wskazana jest kontrola lub kolejny zabieg po wygojeniu.

Spoidło przednie

Aby fałdy głosowe mogły swobodnie się rozchylać, muszą być wolne od zrostów w obrębie spoidła przedniego – przedniego miejsca przyczepu obu fałdów głosowych do chrząstki tarczowatej. Jeśli są tam zrośnięte lub sklejone (synechia przednia), rozdziela się je laserem. Aby zapobiec ponownemu zrośnięciu, między rozdzielone fałdy głosowe można włożyć małą płytkę lub stent, które później się usuwa.

Głos, połykanie i ograniczenia

W przypadku tego zabiegu cele dotyczące oddychania i głosu są ze sobą sprzeczne: im szerzej zostanie otwarta szpara głośni, tym lepsze będzie oddychanie, ale głos może stać się cichszy, a jego wydobywanie bardziej męczące. Przed zabiegiem wspólnie ustala się, który cel jest najważniejszy. Możliwe zagrożenia to krwawienie po zabiegu, bliznowacenie z ponownym zwężeniem, przejściowe zaburzenia połykania z krztuszeniem się oraz osłabienie głosu. To, czy i kiedy zabieg jest wskazany, zależy od indywidualnego obrazu klinicznego i jest ustalane po dokładnym badaniu oraz konsultacji.