Kopfzentrum Bielefeld
Rekonstrukcja nosa zewnętrznego z użyciem miejscowych płatów tkankowych

Skóra nosa zewnętrznego może ulec uszkodzeniu w wyniku usunięcia nowotworów, zwłaszcza raka skóry, lub wskutek wypadków. Niewielkie ubytki często można bezpośrednio zszyć lub pokryć przeszczepem skóry. W przypadku większych lub niekorzystnie położonych ran stosuje się plastykę płatową: zdrową skórę z bezpośredniego sąsiedztwa przemieszcza się wraz z jej własnym ukrwieniem w miejsce ubytku, dzięki czemu kolor i struktura skóry dobrze pasują do nosa. Wybór rodzaju płata zależy od wielkości ubytku, zajętej okolicy nosa i przesuwalności skóry.
Plastyka płatowa
W przypadku mniejszych ubytków czubka i grzbietu nosa często stosuje się płaty dwupłatowe lub rotacyjne, przemieszczane z okolicy nosa do rany. Ubytki ściany bocznej można skutecznie pokryć płatami z policzka lub fałdu nosowo-wargowego. W przypadku większych ubytków obejmujących kilka warstw można zastosować płat czołowy: uszypułowany płat skóry z czoła jest doprowadzany do nosa na wąskim mostku tkankowym i dopasowywany do ubytku; jest zaopatrywany w krew przez położoną powyżej tętnicę czołową, a podczas kolejnego zabiegu zostaje odcięty od szypuły.
Przebieg
Przed zabiegiem określa się ubytek i planowany kształt płata na podstawie fotografii, rysunków oraz, w razie potrzeby, badań obrazowych. Sam zabieg odbywa się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, zależnie od jego zakresu. Płat nacina się wzdłuż jego obrysu, obraca w miejsce ubytku i przyszywa cienkimi nićmi; miejsce pobrania zamyka się bezpośrednio.
Po zabiegu
Po zabiegu planuje się pielęgnację rany i blizny oraz badania kontrolne. W przypadku płata czołowego podczas drugiego zabiegu, po kilku tygodniach, odcina się jego szypułę i nadaje nosowi ostateczny kształt. W ten sposób również bardziej rozległe ubytki można uzupełnić tkanką, zachowując wygląd i funkcję nosa.
Dla kogo ta metoda może być odpowiednia
Plastykę płatową nosa zewnętrznego rozważa się przede wszystkim po usunięciu nowotworów skóry lub po wypadkach, gdy ubytku nie można zamknąć bezpośrednio. O tym, czy plastyka płatowa jest odpowiednia w danym przypadku i jaką technikę wybrać, decyduje zespół lekarski podczas planowania leczenia.