Dysplazja małżowiny usznej

Dysplazja małżowiny usznej to wrodzona wada rozwojowa małżowiny: jej struktura chrzęstno-skórna jest niedorozwinięta lub nie w pełni wykształcona. Nasilenie wady sięga od niewielkich zmian kształtu po znaczną mikrocję z małą, szczątkową małżowiną. Często jednocześnie występuje zamknięcie lub zwężenie przewodu słuchowego zewnętrznego, co może prowadzić do niedosłuchu przewodzeniowego; w cięższych przypadkach wada obejmuje również ucho środkowe.

Postacie

Klasyfikacja opiera się na tym, które części małżowiny usznej są wykształcone: od lekko zniekształconych, ale kompletnych struktur, przez szczątkowe małżowiny z pozostałościami chrząstki i skóry, aż po brak małżowiny. Dla leczenia ważny jest nie tylko wygląd, lecz także to, czy rozwinęły się przewód słuchowy, błona bębenkowa i kosteczki słuchowe; dlatego wykonuje się badania słuchu oraz badania obrazowe uszu.

Możliwości leczenia

W zależności od wyników badania można rozważyć różne rozwiązania: obserwację i regularne kontrole, systemy słuchowe zakotwiczone w kości, zakładaną epitezę małżowiny usznej lub chirurgiczną rekonstrukcję małżowiny usznej. Do rekonstrukcji wykorzystuje się obecnie przede wszystkim szkielet z własnej chrząstki żebrowej lub implant alloplastyczny; ze względu na wzrost chrząstki rekonstrukcji z tkanek własnych zwykle nie wykonuje się przed dziesiątym rokiem życia. Również kolejność rekonstrukcji słuchu i kształtu ucha jest ustalana indywidualnie przez zespół.

Wsparcie i perspektywy

Dzieci z dysplazją małżowiny usznej powinny być wcześnie objęte opieką interdyscyplinarną, aby w równym stopniu uwzględniać rozwój słuchu, rozwój mowy i dobrostan psychiczny. Postępowanie planuje się odpowiednio do wieku i może ono przebiegać etapami przez wiele lat. O tym, czy poszczególne kroki są zasadne i w jakiej kolejności należy je podejmować, decyduje zespół lekarski wspólnie z rodzicami podczas planowania leczenia.