Medycyna snu

Terapia NPAP (CPAP i APAP) jest w zdecydowanej większości przypadków optymalną metodą skutecznego leczenia bezdechu sennego. Polega na stosowaniu w nocy aparatu wspomagającego oddychanie dodatnim ciśnieniem i maski. Alternatywne metody dobiera się do indywidualnych potrzeb.

Badania i możliwości leczenia operacyjnego: badanie endoskopowe dróg oddechowych i testy z użyciem aparatury. Wideoendoskopia podczas snu indukowanego farmakologicznie (MISE) w celu symulacji zachowania dróg oddechowych podczas snu.

Leczenie operacyjne zależne od rozpoznania: korekcje przegrody nosowej w celu poprawy oddychania przez nos.

Uwulowelofaryngoplastyka (UVPP) polega na usztywnieniu struktur języczka (Uvula), podniebienia miękkiego (Velum) i gardła (Pharynx). Celem jest zmniejszenie odgłosów chrapania, o ile są one wywołane drganiami wymienionych struktur. Pełna operacja obejmuje usunięcie migdałków podniebiennych (tonsillektomię), oddzielenie pasków błony śluzowej, a następnie zszycie łuków podniebiennych w celu wytworzenia w tym miejscu stabilnej płytki bliznowatej oraz usunięcie nadmiaru błony śluzowej języczka.

Selektywna stymulacja nerwu podjęzykowego za pomocą stymulatora języka. Niewielki generator impulsów wszczepia się pod skórę poniżej obojczyka. Cienka elektroda łączy go z nerwem podjęzykowym, który steruje mięśniami języka; kolejna sonda mierzy ruchy oddechowe. Przy każdym oddechu system wysyła krótki impuls – nasada języka przesuwa się do przodu, udrażniając gardło.

Warunki kwalifikacji: Metodę można rozważyć u dorosłych z umiarkowanym lub ciężkim obturacyjnym bezdechem sennym, jeśli terapia CPAP lub BPAP jest niewystarczająca albo nie jest tolerowana. Przed implantacją sprawdzamy podczas endoskopii we śnie indukowanym farmakologicznie (DISE), czy gardło zapada się obwodowo – jeśli tak jest, metoda nie jest odpowiednia. Uwzględnia się również masę ciała: dostępne dane z badań obejmują pacjentki i pacjentów ze wskaźnikiem masy ciała do 40.

Przebieg: Implantacja odbywa się w znieczuleniu ogólnym, zazwyczaj z krótkim pobytem w szpitalu. System nie jest aktywowany od razu: pierwsze włączenie i podstawowa regulacja następują po okresie gojenia, zwykle po około czterech tygodniach. W kolejnych miesiącach siła stymulacji jest precyzyjnie dostosowywana podczas kontroli z pomiarem w laboratorium snu, a później w razie potrzeby ponownie regulowana.

Na co dzień: przed zaśnięciem pacjent włącza system za pomocą ręcznego pilota, a po przebudzeniu go wyłącza. Ustawienia można dostosować w dowolnym momencie. W dużych badaniach rejestrowych około dwie trzecie leczonych osób osiąga dobry wynik. Poważne powikłania są rzadkie – w analizach występowały u około jednego procenta pacjentów; najczęściej pacjenci zgłaszają uczucie ciągnięcia lub dyskomfort wywołany impulsami.

Podczas indywidualnego badania ustalimy, czy stymulator języka jest dla Państwa odpowiednim rozwiązaniem.

Rotacyjne wysunięcie szczęki i żuchwy w przypadku wad ich ustawienia: leczenie przyczynowe obturacyjnego bezdechu sennego. Przesunięcie szczęki i żuchwy do przodu tworzy więcej przestrzeni w gardle. Korzystny wpływ na nocne przerwy w oddychaniu i wygląd zewnętrzny. Wpływa na położenie bródki, kształt nosa, linię uśmiechu i widoczność zębów. Cyfrowe planowanie operacji w celu uzyskania optymalnej funkcji i estetyki. Różne techniki operacyjne, takie jak plastyka bródki, pozwalają zrównoważyć efekty estetyczne.