Kopfzentrum Bielefeld
Ślinianka przyuszna (Glandula parotis)
Kamienie ślinowe oraz łagodne lub złośliwe zmiany ślinianki przyusznej mogą wymagać leczenia. Badanie pozwala ustalić rozpoznanie i dobrać odpowiednią terapię.
Rozpoznanie
Wstępnej oceny dokonuje się za pomocą badania ultrasonograficznego (USG). W razie potrzeby diagnostykę uzupełnia się o tomografię komputerową (TK) lub rezonans magnetyczny (MR).
Kiedy konieczne jest leczenie?
Operację można rozważyć w przypadku kamieni ślinowych, których nie można usunąć endoskopowo. Guzy z reguły usuwa się operacyjnie, zwłaszcza przy podejrzeniu złośliwości.
Operacja i ochrona nerwu twarzowego
Przebieg zabiegu
Zabieg przeprowadza się zazwyczaj w znieczuleniu ogólnym. Nacięcie skóry przed uchem umożliwia dostęp do ślinianki przyusznej. Możliwe jest leczenie w trybie ambulatoryjnym.
Monitorowanie nerwu twarzowego
Podczas operacji nerw twarzowy jest stale monitorowany. Monitorowanie nerwu ma na celu zmniejszenie ryzyka porażenia nerwu twarzowego.
W przypadku nowotworów złośliwych konieczne może być usunięcie części nerwu. W takiej sytuacji może być potrzebna operacja z zastosowaniem przeszczepu nerwu.
Po zabiegu
Wypis i drenaż
Wypis ze szpitala może być możliwy już w późniejszych godzinach w dniu operacji. Jeśli założono dren, w niektórych przypadkach usuwa się go po dwóch dniach.
Badanie tkanek i kontrola po zabiegu
Usuniętą tkankę poddaje się badaniu histopatologicznemu. Po kilku dniach w poradni ambulatoryjnej Kopfzentrum Bielefeld odbywa się omówienie wyniku i kontrola rany.