Kortizon ile intratimpanik enjeksiyon

İntratimpanik enjeksiyonda bir ilaç — genellikle bir kortizon preparatı (kortikosteroid) — ince bir iğneyle kulak zarından geçilerek orta kulağa enjekte edilir. İlaç buradan iç kulağa etki edebilir. Bu yöntem özellikle tablet şeklinde kortizon kullanımının yeterli olmadığı, istenmediği veya mümkün olmadığı durumlarda değerlendirilir.

Enjeksiyon hangi durumlarda uygulanır?

Bu yöntem özellikle belirgin bir nedeni olmayan ani iç kulak kaynaklı işitme kaybında ve Menière hastalığında kullanılır. Ani işitme kaybı bir KBB acili olarak kabul edilir ve erken dönemde değerlendirilmelidir. İntratimpanik enjeksiyonun kişinin durumunda uygun olup olmadığı, bulgulara ve tıbbi geçmişe bağlıdır ve önceden görüşülür.

Uygulama

Enjeksiyon genellikle ayakta tedavi kapsamında yapılır. Hasta, tedavi edilecek kulağı yukarı bakacak şekilde yatar. Kulak zarındaki iğne giriş yeri önceden, örneğin uyuşturucu bir damlayla uyuşturulabilir. Enjeksiyondan sonra ilaç bir süre orta kulakta kalır; bunun için tedavi edilen taraf birkaç dakika boyunca hareketsiz tutulur. Bulgulara bağlı olarak belirli aralıklarla birden fazla seans uygulanabilir.

Olası şikâyetler ve riskler

İşlem sırasında ve sonrasında kısa süreli ağrı, basınç hissi, geçici kulak çınlaması veya işitmede geçici dalgalanmalar görülebilir. Kulak zarından geçilerek yapılan her işlemde olduğu gibi, iğne giriş yeri daha uzun süre açık kalabilir veya iltihaplanma gelişebilir. Bulgular ve olası sonuçlar tedaviden önce görüşülür.

Etkinliğin değerlendirilmesi

Yöntemin avantajı, ilacın doğrudan iç kulağa ulaşması ve tablet olarak alınmasına kıyasla vücudun geri kalanına daha az dağılmasıdır. Bunun işitme yetisini iyileştirip iyileştirmeyeceği ve ne ölçüde iyileştireceği kişiden kişiye belirsizdir; derleme çalışmaları farklı sonuçlara ulaşmaktadır. Bu nedenle belirli bir etki garanti edilemez.