เนื้องอกโกลมัสของหู

การวินิจฉัย

เนื้องอกโกลมัส (พาราแกงกลิโอมา) ของหูเป็นเนื้องอกชนิดไม่ร้ายที่มีหลอดเลือดจำนวนมาก เกิดจากเซลล์ของร่างแหประสาทในหูชั้นกลาง โดยเห็นเป็นบริเวณสีแดงเรื่ออยู่หลังแก้วหูและเต้นตามชีพจร; เมื่อตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์ตรวจหู อาจพบว่าสีซีดลงเมื่อเป่าลมให้แก้วหูโป่ง การตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์และการตรวจด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแสดงตำแหน่งและขอบเขตของเนื้องอก และช่วยแยกออกจากรอยโรคที่มีลักษณะเป็นก้อนขนาดใหญ่กว่าบริเวณฐานกะโหลกศีรษะ

อาการ

อาการที่พบบ่อยที่สุดคือเสียงในหูที่ตรงกับจังหวะชีพจร – เสียงซ่าที่ดังตามจังหวะการเต้นของหัวใจ – ตามมาด้วยการได้ยินที่ค่อย ๆ ลดลง ต่อมาอาจมีอาการเวียนศีรษะ รู้สึกมีแรงดันในหู กล้ามเนื้อใบหน้าอ่อนแรง หรืออาการสูญเสียการทำงานของเส้นประสาทบริเวณฐานกะโหลกศีรษะร่วมด้วย

สาเหตุ

เนื้องอกเหล่านี้มีต้นกำเนิดจากเซลล์พาราแกงเกลีย ซึ่งปกติทำหน้าที่ควบคุมการทำงานของร่างกาย เช่น ความดันโลหิตและอุณหภูมิ; มีรายงานว่าการเปลี่ยนแปลงของยีน SDHD เป็นสาเหตุทางพันธุกรรม เนื้องอกเหล่านี้ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในช่วงอายุมากและเติบโตช้า

ทางเลือกในการรักษา

เนื่องจากเนื้องอกเหล่านี้แทบไม่เคยเป็นเนื้อร้ายและแพร่กระจายเพียงน้อยครั้ง บางครั้งจึงอาจเริ่มด้วยการเฝ้าติดตามรอยโรคขนาดเล็กที่มีอาการน้อย การรักษาอย่างถาวรคือการผ่าตัดนำออกโดยใช้กล้องจุลทรรศน์ โดยส่วนใหญ่เข้าทางช่องหูหรือทางด้านหลังหู ส่วนก้อนขนาดใหญ่ที่ฐานกะโหลกศีรษะจำเป็นต้องใช้วิธีการเฉพาะทาง อีกทางเลือกหนึ่งคืออาจพิจารณารังสีรักษาสำหรับรอยโรคที่ไม่สามารถผ่าตัดได้หรือที่ยังหลงเหลืออยู่

หลังทำหัตถการ

หลังการนำออก โดยทั่วไปแผลจะหายอย่างรวดเร็ว; การตรวจติดตามการได้ยินจะแสดงว่าการได้ยินยังคงเดิมหรือดีขึ้น ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้น้อย ได้แก่ แก้วหูทะลุหรือเส้นประสาทใบหน้าทำงานอ่อนแรง เนื่องจากอาจกลับเป็นซ้ำได้แม้จะพบได้น้อย จึงแนะนำให้ตรวจติดตามอย่างสม่ำเสมอ