ภาวะสูญเสียการได้ยินเฉียบพลัน

การสูญเสียการได้ยินในหูข้างหนึ่งอย่างฉับพลันร่วมกับมีเสียงในหู (Tinnitus) อาจบ่งชี้ถึงภาวะประสาทหูเสื่อมเฉียบพลัน โดยเรียกว่าภาวะประสาทหูเสื่อมเฉียบพลันเมื่อไม่สามารถระบุสาเหตุเฉพาะที่กระตุ้นให้การได้ยินลดลงอย่างฉับพลันได้ อาการที่พบบ่อยคือการสูญเสียการได้ยินอย่างฉับพลันร่วมกับมีเสียงในหู ความรู้สึกกดดันในหูชั้นใน และบางครั้งอาจได้ยินเสียงเดียวเป็นสองระดับเสียง แพทย์หู คอ จมูกจะวินิจฉัยภาวะประสาทหูเสื่อมเฉียบพลันเมื่อมีอาการเหล่านี้ โดยจะทำการตรวจหลายประเภทเพื่อระบุตำแหน่งและระดับความบกพร่องอย่างแม่นยำ

การวินิจฉัย

การตรวจโดยแพทย์หู คอ จมูก: ตรวจช่องหูและเยื่อแก้วหู

การทดสอบการได้ยิน: การตรวจเพิ่มเติมเพื่อประเมินความผิดปกติของการได้ยินให้แม่นยำยิ่งขึ้น ได้แก่ การส่องตรวจหู การตรวจการทำงานของหูชั้นกลาง การตรวจวัดระดับการได้ยิน การตรวจวัดเสียงสะท้อนจากหูชั้นใน การตรวจการได้ยินระดับก้านสมอง และการตรวจด้วยภาพวินิจฉัย

ทางเลือกในการรักษา

การรอดูอาการในกรณีที่สูญเสียการได้ยินเฉียบพลันไม่รุนแรงมาก: ใน 30-50% ของกรณี อาการจะหายได้เอง สามารถตรวจการได้ยินซ้ำได้หลังจากผ่านไปสองสามวัน

การรักษาแบบผู้ป่วยนอก: ในกรณีที่สูญเสียการได้ยินเฉียบพลันอย่างรุนแรง มีอาการเวียนศีรษะร่วมด้วย หรือมีความผิดปกติของการได้ยินในหูอีกข้างอยู่แล้ว แนะนำให้รักษาด้วยการให้คอร์ติโซนทางหลอดเลือดดำ การให้ยานี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อลดการสูญเสียการได้ยินและส่งเสริมการฟื้นตัว ควบคู่กับคำแนะนำนี้จะมีการตรวจเพิ่มเติมเพื่อวินิจฉัยแยกโรค โดยมุ่งระบุสาเหตุที่แน่ชัดของการสูญเสียการได้ยินเฉียบพลันและแยกโรคอื่นที่อาจเป็นไปได้ออก สิ่งสำคัญคือมาตรการเหล่านี้ต้องดำเนินการภายใต้การกำกับดูแลของแพทย์ เพื่อให้มั่นใจว่าจะได้รับการรักษาและการดูแลที่ดีที่สุดเท่าที่เป็นไปได้

การฉีดคอร์ติโซนผ่านแก้วหู: ใช้เมื่ออาการไม่ดีขึ้นจากการรักษาด้วยการให้ยาทางหลอดเลือดดำ โดยใช้กระบอกฉีดยาฉีดสารละลายคอร์ติโซนผ่านแก้วหูเข้าสู่หูชั้นกลาง การรักษานี้สามารถทำซ้ำได้หลายครั้ง

เครื่องช่วยฟัง: หากมีการสูญเสียการได้ยินอย่างต่อเนื่อง สามารถรับคำปรึกษาเกี่ยวกับการใช้เครื่องช่วยฟังได้

การรักษาด้วยยา:

ยาเม็ด: สามารถให้ยาคอร์ติโซนชนิดเม็ดได้

การรักษาด้วยการให้ยาทางหลอดเลือดดำแบบผู้ป่วยนอก: ให้การรักษาอย่างรวดเร็วด้วยคอร์ติโซนทางหลอดเลือดดำ

ยาที่ช่วยส่งเสริมการไหลเวียนโลหิต: การศึกษายังไม่แสดงให้เห็นว่ามีประสิทธิผล

สิ่งสำคัญที่ควรทราบคือ ปัจจุบันการรักษาอย่างรวดเร็วและเร่งด่วนด้วยการให้สารทางหลอดเลือดดำ เช่นเดียวกับในกรณีกล้ามเนื้อหัวใจตายหรือโรคหลอดเลือดสมอง ไม่ได้เป็นสิ่งจำเป็นเสมอไปอีกต่อไป การเลือกวิธีรักษาขึ้นอยู่กับความรุนแรงและสาเหตุของภาวะสูญเสียการได้ยินเฉียบพลัน และการพิจารณาผู้ป่วยแบบองค์รวมมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการให้การรักษาที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ การดูแลรักษาโดยแพทย์ตั้งแต่ระยะแรกและการปรับการรักษาให้เหมาะสมกับแต่ละบุคคลเป็นปัจจัยสำคัญต่อความสำเร็จในการรักษาผู้ป่วยภาวะสูญเสียการได้ยินเฉียบพลัน