Kopfzentrum Bielefeld
การผ่าตัดสร้างจมูกภายนอกขึ้นใหม่โดยใช้แผ่นเนื้อเยื่อจากบริเวณใกล้เคียง

ผิวหนังบริเวณจมูกภายนอกอาจได้รับความเสียหายจากการผ่าตัดนำเนื้องอกออก โดยเฉพาะมะเร็งผิวหนัง หรือจากอุบัติเหตุ บริเวณที่สูญเสียเนื้อเยื่อขนาดเล็กมักสามารถเย็บปิดได้โดยตรงหรือปิดด้วยการปลูกถ่ายผิวหนัง สำหรับแผลขนาดใหญ่หรือแผลที่อยู่ในตำแหน่งที่ไม่เอื้ออำนวย จะใช้การผ่าตัดย้ายแผ่นเนื้อเยื่อ: ผิวหนังที่มีสุขภาพดีจากบริเวณใกล้เคียงจะถูกเลื่อนมาปิดบริเวณที่สูญเสียเนื้อเยื่อ โดยยังคงมีเลือดมาเลี้ยงจากหลอดเลือดเดิมของตนเอง เพื่อให้สีและลักษณะพื้นผิวเข้ากับจมูกได้ดี รูปแบบของแผ่นเนื้อเยื่อที่เลือกใช้ขึ้นอยู่กับขนาดของบริเวณที่สูญเสียเนื้อเยื่อ ตำแหน่งของจมูกที่ได้รับผลกระทบ และความสามารถในการเลื่อนของผิวหนัง
การผ่าตัดซ่อมแซมด้วยแผ่นเนื้อเยื่อ
สำหรับบริเวณเนื้อเยื่อบกพร่องขนาดเล็กที่ปลายจมูกและสันจมูก มักใช้แผ่นเนื้อเยื่อแบบสองกลีบหรือแบบหมุน โดยหมุนแผ่นเนื้อเยื่อจากบริเวณรอบจมูกเข้ามาปิดแผล บริเวณเนื้อเยื่อบกพร่องที่ผนังด้านข้างของจมูกสามารถปิดได้ดีด้วยแผ่นเนื้อเยื่อจากแก้มหรือร่องข้างจมูก สำหรับบริเวณเนื้อเยื่อบกพร่องขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมหลายชั้น สามารถใช้แผ่นเนื้อเยื่อจากหน้าผากได้: แผ่นผิวหนังจากหน้าผากที่ยังมีก้านเชื่อมต่อจะถูกนำผ่านส่วนเชื่อมแคบ ๆ มายังจมูกและจัดให้เข้ารูปในตำแหน่งนั้น; แผ่นผิวหนังได้รับเลือดจากหลอดเลือดแดงบริเวณหน้าผาก และจะถูกแยกออกจากก้านในการผ่าตัดครั้งต่อไป
ขั้นตอน
ก่อนการผ่าตัด จะกำหนดบริเวณที่เนื้อเยื่อขาดหายและรูปแบบแผ่นเนื้อเยื่อที่วางแผนไว้โดยอาศัยภาพถ่าย ภาพวาด และภาพตรวจทางการแพทย์ในกรณีที่จำเป็น การผ่าตัดจะใช้ยาชาเฉพาะที่หรือการดมยาสลบ ขึ้นอยู่กับขอบเขตของการผ่าตัด โดยจะกรีดรอบแผ่นเนื้อเยื่อ หมุนแผ่นเนื้อเยื่อเข้าสู่บริเวณที่ขาดหาย และเย็บด้วยไหมเส้นเล็ก ส่วนบริเวณที่ยกแผ่นเนื้อเยื่อออกจะเย็บปิดโดยตรง
หลังทำหัตถการ
หลังทำหัตถการจะมีการวางแผนดูแลแผล ดูแลแผลเป็น และตรวจติดตาม หากใช้แผ่นเนื้อเยื่อจากหน้าผาก จะตัดแยกขั้วเนื้อเยื่อและตกแต่งรูปทรงจมูกอย่างละเอียดในการผ่าตัดครั้งที่สองหลังจากผ่านไปไม่กี่สัปดาห์ วิธีนี้ช่วยให้สามารถใช้เนื้อเยื่อปิดบริเวณที่ขาดหายไปซึ่งมีขนาดกว้างขึ้นได้เช่นกัน โดยคงรูปลักษณ์และการทำงานของจมูกไว้
วิธีการนี้เหมาะกับใคร
การผ่าตัดซ่อมสร้างจมูกภายนอกด้วยแผ่นเนื้อเยื่อมักพิจารณาใช้หลังการตัดเนื้องอกผิวหนังออกหรือหลังอุบัติเหตุ เมื่อไม่สามารถปิดบริเวณที่เนื้อเยื่อขาดหายได้โดยตรง ทีมแพทย์จะเป็นผู้พิจารณาระหว่างการวางแผนการรักษาว่าวิธีนี้เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละรายหรือไม่ และจะเลือกใช้เทคนิคใด